Jaja Cherry

Simba Farm, Kilimajaro

(Vrijdag 23 maart 2018)

We hadden afgesproken om acht uur te vertrekken naar de Kilimanjaro. We moesten eerst nog ontbijten, dus de wekker om half zeven gezet. Om half acht kwam onze gids, Rama, vragen of we al klaar waren. Nee, geintje, acht uur vertrekken. We hadden goed uitzicht op Mount Meru vandaag. Picknickmanden ingeladen, en op weg. We hadden afgesproken dat Rama zou rijden. Makkelijk voor mij, en hij had ervaring met de route. Of zou het een goede ervaring voor hem zijn om daar eens te rijden? Dat was niet duidelijk geworden uit onze conversatie.

We moesten wat betalen bij de ''Forrest Gate", die dichtbij de boerderij zat. Daarna een half uur rijden naar de park gate, en vervolgens nog een half uur naar een picnic site, het vertrekpunt van onze wandeling. Het laatste deel van de route was minder prettig rijden. De middenberm was hoog, en we schraapten regelmatig met de bodem van de auto over de grond. Cherry kon de berg wel op, maar ook hier was het handig geweest als we Farasi nog hadden.

Vlak voor de picnic site hadden we vanuit de auto zicht op de besneeuwde top van de Kilimanjaro. Prachtig en indrukwekkend! Het was een heldere, zonnige dag. Eenmaal bij de picnic site kwamen er echter wolken in het spel, en langzaam verschool de bergtop zich daarin.

Even voor tien uur begonnen aan onze wandeling. In eerste instantie naar, en over, Simba River, en vervolgens nog even verder richting een camp site. Rond half twaalf de route terug genomen. Onderweg vertelde Rama over planten, dieren en de verschillende toppen van de berg. 

Tegen één uur waren we weer bij het vertrekpunt, en was het tijd om mijn verjaardag te vieren met een champagnelunch. Tijdens het wandelen, en gedurende de lunch, liet de top van de Kilimanjaro zich helaas niet goed meer zien. Er kwam mist. En die kwam niet langzaam opzetten, maar waaide zo’n beetje voor ons langs. Apart.

Er zouden wel dieren zijn, maar buiten vogels hadden we er geen gezien. Op de terugweg echter nog een klipspringer gespot, en Colubus apen, met een lange fluffy staart. Buiten het park was men druk in de weer op het land. Wortels oogsten, en geplante bomen rooien. De boomstammen werden met de hand op de vrachtwagen geladen. Zwaar werk! Ik moest nog even aan een Discovery programma denken, extreme logging? Daar hadden ze het stuk gaan van machines en het vast komen zitten ervan als grootste problemen. De arbeiders hier hadden extremer werk zo te zien. Je krijgt ook een beetje het gevoel dat je aan het tijdreizen bent. Door de manier waarop men hier werkt, veelal met de hand, lijk je door het verleden te rijden.

Half vier weer terug op Simba Farm, waar de overgebleven champagne nog even werd gekoeld, en de fles vervolgens werd geleegd.

Nog even met Carina gesproken. Ze waren op weg gegaan om naar het zaaien te kijken, maar de weg was dusdanig slecht dat ze terug moesten keren. Er liep een grote hyena rond, die richting haar vader liep. Maar die had niets in de gaten gehad. Blijkbaar is er een flink aantal Hyena’s die het gebied rondom de boerderij als leefgebied hebben.

Na het diner getrakteerd op een chocoladetaartje, met brandende kaarsen. Degene die hem bracht zette happy birthday in, maar staakte dat gelukkig snel.