(Woensdag 21 maart 2018)
Vroeg in de ochtend was er wat commotie. We waren net wakker. Er was wat gaande, dus bed uit om te checken. Op dat moment klonk er een stem net buiten de tent. Iemand van het personeel, met een geweer. Hij attendeerde ons erop dat er een olifant voor langs de tenten liep. Niet gevaarlijk dichtbij. Hij riep ons meer zodat we konden kijken. De olifant liep voor de lodge langs de toegangsweg. Aan het einde maakte hij zijn eigen weg het bos in. Een kleine bonus vanwege onze laatste dag safari?
Bij het ontbijt vernomen dat de olifant een bekende is, Benjamin genaamd, door Doris. Hij heeft maar een slagtand, volgens medewerker Marcel verloren in een gevecht, en daardoor uit de kudde gezet. Hij komt vaker langs, meestal echter niet wanneer het licht is, dus deze sighting was bijzonder.
Afscheid genomen, met een knuffel van Doris, en terug naar Arusha gegaan. Deze weg hadden we al vaker gereden. Onderweg boma’s gezien, Masai die hun kuddes over de weg heen loodsten, kinderen in uniform die aan het voetballen waren, en mensen die spullen op hun hoofd droegen.
Zelfs nog dieren gespot, met name de dromedarissen vielen op. Geen wilde dieren, maar toch, onverwacht.
Gestopt bij de luxe mall om Mentos te kopen. Ze hadden allerlei soorten, maar niet onze op reis variant. Auto vol laten gooien, die zouden we de volgende dag immers omruilen.
In Arusha was het druk, ook qua verkeer. En een ongeorganiseerde bende. Mensen die omgebouwde aanhangers als kruiwagen gebruikten en her en der de weg op duwden, tuktuks die overal de weg op en af vliegen, bromfietsen die aan alle kanten inhalen, en taxibusjes die hun eigen rijstrook maken. Het doordrukken omdat we een grote auto hadden leek vandaag minder succesvol.
Minder dan tien kilometer voor de eindstreep werden we (weer) aangehouden. Het was een meer serieuze aangelegenheid dan de vorige keren. We moesten kentekenregistratie, Tanzaniaans rijbewijs, gevarendriehoek, brandblusser en EHBO-kit laten zien. Dat Tanzaniaanse rijbewijs had ik natuurlijk niet, en de internationale rijbewijzen zaten in de koffer achterin, maar dat was uiteindelijk niet het issue. De auto zou niet verzekerd zijn. Gebeld met Yusufu, en hem met de agent laten praten. Yusufu kwam eraan zei de agent, dus even wachten. Middenin de drukke stad. Voor een tijdje wel vermakelijk. De agent kwam even later terug, en zei dat er niemand kwam. Of ik nog maar een keer wilde bellen. Uiteindelijk kwam er assistentie, en een verhitte discussie tussen de politie en de dame van de verzekering volgde. Niet-afrikanen in een Safari-jeep waren al opvallend genoeg. Doe er een discussie met drie agenten bij, en je hebt snel een aardig publiek.
De dame van de verzekering zei dat we ons geen zorgen hoefden te maken, de verzekering was in orde. Ze kon de politie er echter niet van overtuigen, dus er werd nog meer hulp gehaald. Uiteindelijk, na zo’n anderhalf uur, was het geregeld, en konden we door.
Yusufu reed in een Toyota Ravio, en ik vroeg hem of hij de volgende dag net zo’n auto kwam brengen. Goed dat ik dat deed, want hij dacht dat we diezelfde dag de auto naar kantoor zouden brengen voor de omruilactie. Afgesproken dat we naar Onsea House zouden rijden, en dat die middag nog de auto geruild zou worden. (Achteraf is gebleken dat Yusufu gelijk had, en dat we volgens planning die dag nog de auto zouden gaan ruilen).
Enige tijd later onze trouwe Farisa geruild voor Cherry. Cherry ziet eruit alsof hij nog jong is, later ook een Landcruiser wil worden, maar nog een lange weg te gaan heeft,
Uiteindelijk zo rond vier uur ’s middags nog even in de zon kunnen zitten, voor ons huisje. Veel later dan gepland. Verderop heeft een man meer dan een uur door een microfoon staan blèren. Karaoke? Kerkdienst? Uiteindelijk leek het het meest op een politieke aangelegenheid.
We zijn de afgelopen tijd aardig lek geprikt en gebeten. De —-tsze tsze vlieg, aanwezig in enkele van de parken die we hebben bezocht, bijten ook dwars door je kleding heen. Joska zit onder de pleisters en gaasjes.
Er stond niets meer op het programma. Arusha was slechts een tussenstop voor deel twee van ons avontuur, via de Kilimanjaro richting Zanzibar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten